۰
۰

گزارش اختصاصی خبرگزاری جهان والیبال – تیم ملی والیبال کشورمان در پنجمین حضور خود در مسابقات لیگ جهانی، با کسب ۳ پیروزی و ۶ شکست یکی از ضعیف ترین عملکرد های خود را داشت و در نهایت در رده یازدهم جدول قرار گرفت.

اکبر نائینی، پیشکسوت و کارشناس والیبال کشورمان که تجربه بازی و مربیگری در لیگ برتر والیبال را هم دارد، این روز ها در استرالیا اقامت داشته، که به گفته خود او، رشته والیبال در استرالیا جایگاه چنان بالایی ندارد.

نتایج ضعیف تیم ملی والیبال در لیگ جهانی ۲۰۱۷ سبب شد تا به گفت و گو با این پیشکسوت بنشینیم و در مورد نتایج به وجود آمده آسیب شناسی کنیم:

** در مورد سوابق خود در والیبال ایران توضیح دهید.

من و برادرم اصغر همزمان والیبال را از چهل سال پیش از پانزده سالگی شروع کردیم. به قول آقای سیف الله ترابی یکی از خبرنگاران و کارشناسان والیبال ایران تنها برادران دو قلوی والیبال ملی پوش جهان هستیم. در تیم های تهران و باشگاههای دارائی، بانک ملی، هما، استقلال و … مقام های قهرمانی بسیاری در کشور بدست آوردیم. هر دو همزمان افتخار پوشیدن تیم ملی را در دهه شصت داشتیم. هر دو موفق به أخذ کارتهای مربیگری ایران و فدراسیون جهانی والیبال شدیم، بیست سال پیش من در تیمهای امید تهران به عنوان سرمربی سه سال متوالی قهرمان کشور شدم. باشگاه های بازیافت و برق تهران را از دسته سه به سوپر لیگ تهران و کشور آوردم (به عنوان سرمربی). در تیمهای بازیافت و برق تهران و مخابرات گلستان هم در مسابقات سوپر لیگ کشور هم سر مربی بودم. سرمربی تیم های ملی نوجوانان سالنی و ساحلی بزرگسالان ایران هم بودم.

برادر کوچکتر من رضا نائینی عضو سابق تیم ملی جوانان سالنی و سالها هم عضو تیم ملی ساحلی بزرگسالان ایران بوده و در حال حاضر هم سرمربی تیم ملی ساحلی ایران می باشد که ماه گذشته قهرمان آسیا و اقیانوسیه شد. من در حال حاضر پنج سال هست که در استرالیا به همراه خانواده زندگی می کنم (البته چون همسرم پزشک هست و در اینجا مشغول کار می باشد اقامت قانونی گرفته و پناهنده نیستم.) و با توجه به اینکه در استرالیا والیبال جزء ده ورزش اولشان نیست و طرفدار ندارد، لیگ والیبال ندارند و من هم نتوانستم به حرفه خودم که مربیگری هست، مشغول باشم. البته هنوز هم والیبال دنیا و ایران را دنبال می کنم و خودم هم هر روز تمرین والیبال سالنی و ساحلی هم دارم. تقریبا یک ماه پیش هم در مسابقات پیشکسوتان جهان که در نیوزیلند برگزار شد شرکت کردم و موفق به کسب دو مدال طلا و نقره در مسابقات ساحلی و سالنى شدم.

** تیم ملی والیبال در لیگ جهانی ۲۰۱۷ در رده یازدهم قرار گرفت …

در همین ابتدا این نکته را عرض کنم که من در ایران زندگی نمی کنم و قصد برگشتن هم ندارم. واقعیت های والیبال را بیان می کنم چون نه ترسی از رئیس فدراسیون دارم و نه می خواهم سمتی را در والیبال ایران بدست بیاورم و فقط هدفم موفقیت والیبال کشورم در دنیا است.

اکثر کسانی که در رسانه ها (تلویزیون، رادیو ، خبرگزاری ها) والیبال را کارشناسی می کنند چون ذینفع هستند، واقعیت والیبال را بیان نمی کنند. کارشناسانی هم که انتقاد می کنند، توسط عوامل فدراسیون تخریب می شوند.

نتایج ضعیف تیم ملی والیبال در لیگ جهانی

** به نظر شما دلایل اینکه اکنون در اینجای والیبال هستیم چیست؟

در حال حاضر هیچ کارشناسی منکر بازیکن سالاری در والیبال کشور نیست به غیر از افرادی که در فدراسیون والیبال ذینفع هستند و به خاطر منافع خود این معضل را رد می کنند.

به نظر من مهمترین علت بوجود آمدن این پدیده در والیبال کشور دور بودن متخصصین این رشته ورزشی از بدنه فدراسیون و باشگاه ها است. سیاست غلط فدراسیون آقای دکتر داورزنی باعث شده است که بیش از هفتاد درصد اعضای فدراسیون و باشگاهها غیر والیبالی و حتی غیر ورزشی باشند.

چرا سرپرست تیم ملی بزرگسالان باید یک بسکتبالیست باشد؟! اگر آقای خوش خبر توانائی این کار را داشت آیا فدراسیون بسکتبال اجازه میداد ایشان به والیبال بیایند؟ چرا سرپرست تیم ملی نوجوانان ایران باید آقای علیرضا دریابیگی باشد، در حالی که که در بدو ورود به فدراسیون ایشان فقط یک منشئ ساده بود، اما امروز چندین سمت مهم در فدراسیون والیبال دارد.

چرا باید افرادی که والیبالی و حتی ورزشی نیستند با رابطه و سفارش به عنوان سرپرست یا خبرنگار و یا آنالیزور به فدراسیون بیایند و بعد از مدتی به این هم قانع نبوده و بخاطر درآمد بیشتر کار مربیگری را در باشگاه ها و حتی تیم های ملی شروع کنند، البته تمامی این موارد با حمایت آقای دکتر داورزنی در والیبال رخ داده است.

موارد فوق و از این قبیل در دوران ریاست ایشان بسیار بوده و به نظر من مهمترین عامل بوجود آمدن پدیده بازیکن سالاری میباشد .

** به نظر شما آیا سعید معروف مقصر اصلی است؟

من موافق بازیکن سالاری نیستم ولی زمانی که بازیکنان یک تیم برای پیروزی می جنگند و از دل و جان مایه می گذارند و تنها نقطه ضعف تیم خود را در مدیریت فدراسیون، باشگاه ها و کادر فنی می بینند، مجبور میشوند که برای رسیدن به هدفشان یعنی قهرمانی چه در رده تیم های ملی و چه در رده باشگاهی، خودشان وارد عمل شوند. در اینجا معمولا کاپیتان ها و پاسورها بیشتر تحت فشار هستند و ناچارند برای تیم بازیکن انتخاب کنند و ارنج بدهند و در زمان برگزاری مسابقات حتی به سرمربی هم دستور تعویض و گرفتن تایم بدهند.

نتایج ضعیف تیم ملی والیبال در لیگ جهانی

** ایران ۲ پیروزی از ۳ پیروزی خود در لیگ جهانی را، در سالن آزادی به دست آورد!

امروزه در ورزش دنیا تمام رشته های ورزشی بازی جوانمردانه (فر پلی) را رعایت می کنند و حاضر نیستند به هر قیمتی پیروز میدان باشند.

در والیبال ما هم تقریبا تا یک دهه گذشته این مورد از طرف بازیکنان و هم تماشاگران آن کاملا رعایت میشد، اما در دوران مدیریت آقای دکتر داورزنی این مورد بسیار کمرنگ شده که نه تنها بازیکنان تیم های باشگاهی و ملی بازی جوانمردانه را رعایت نمی کنند بلکه تماشاگران را هم وارد این بازی زشت کرده اند.

در بازی های لیگ جهانی که ایران میزبان بود، هنگامی که بازیکن تیم حریف میخواست سرویس بزند، دوازده هزار نفر همزمان طبل و شیپور می زنند و تمرکز بازیکن سرویس زن را به هم زده تا نتواند با قدرت سرویس بزند که اتفاقا این عمل در امتیاز گرفتن از حریف بسیار موثر بوده است.

متاسفانه این عمل چند سالی هست که در تمامی مسابقات داخلی نیز رواج یافته است، و فدراسیون والیبال نه تنها با آن برخورد نکرده بلکه با آوردن لیدرهای تیم های شهرستانی در زمان برگزاری مسابقات لیگ جهانی از آن حمایت کرده و از لیدرها خواسته تا رهبری و هماهنگی این کار را به عهده بگیرند.

نتایج ضعیف تیم ملی والیبال در لیگ جهانی

البته به نظر من این عمل غیر ورزشی لطمه بزرگی از نظر فنی هم به والیبال ما زده، چون در تمام مسابقات لیگ و ملی که در طول سال در کشور برگزار میشود بخاطر این نحوه تشویق، بازیکنان مجبورند سرویسها را ساده تر بزنند و در نتیجه دریافت کنندگان سرویس به خوبی وظیفه خود را انجام می دهند، اما آبدیده نمی شوند و در مسابقات خارج از کشور تیم های ایران همیشه ضعف در زدن سرویس و هم دریافت آن را دارند.

با توجه به اینکه تیم ملی ایران در بازیهای خارج خانه خود دوازده هزار تماشاگر با بوق و شیپور همراه خود ندارد به راحتی شکست می خورد به طوری که مشاهده کردید بعد از دو پیروزی در تهران به لهستان رفته و هر سه مسابقه خود را با نتیجه مشابه سه بر صفر به تیمهای آمریکا، لهستان، روسیه واگذار می کند.

در والیبال امروز به خاطر برگزاری آن به شکل رالی تیم های ضعیف تر حداقل شانس گرفتن ست را دارند اما تیم ایران در سه مسابقه آخر خود ۹ ست شکست خورده و حتی نتوانست یک ست بگیرد، و ۹ امتیاز را واگذار کرد تا خیلی راحت حذف شود.

** چرا ایران مانند روسیه و آمریکا جوانگرایی نکرد؟

ایگور کولاکوویچ، سرمربی تیم مانند کواچ و لوزانو خیلی اصرار داشت از هفت نفر اصلی استفاده کند، در صورتی که فدراسیون جهانی اجازه استفاده از ۱۸ بازیکن را در این مسابقات به هر تیم داده بود.

اکثر تیم ها از این امتیاز استفاده کردند و به جوانان خود هم میدان دادند، به جز ایران. این ضعف بزرگی بود که چون این مورد در زمان کواچ و لوزانو هم مشهود بود به اعتقاد من به دلیل خط گرفتن سرمربیان از فدراسیون والیبال بوده و این نشان می دهد که سرمربیان در کارشان اختیار تام ندارند و چون فدراسیون داورزنی نتیجه گرا است استفاده کردن از همان بازیکنان قبلی و میدان ندادن به جوانان سیاست نادرست مدیریت فدراسیون می باشد و  مربیان هم تابع تصمیم فدراسیون هستند.

** شرایط پشتوانه سازی والیبال در والیبال ایران چه گونه است؟

متاسفانه والیبال ایران بیش از یک دهه هست که گلخانه ای اداره می شود و به همین دلیل پشتوانه سازی خوبی وجود ندارد. فکر نکنم در تهران امروز بیشتر از چند تیم باشگاهی والیبال فعالیت داشته باشند.

حالا که بحث آن پیش آمد، وزیر محترم ورزش طی مصاحبه ای گفته اند: نگران والیبال نیستم، ایران زمانی آرزو داشت از کره و ژاپن گیم بگیرد، سطح والیبال امروز از آسیا فراتر است.

در جواب باید بگویم، آیا به شما گفته اند که در آن زمان ژاپن قهرمان دنیا بوده و کره و چین جزء شش تیم برتر جهان بوده اند؟ آیا به شما گفته اند که در آن زمان والیبال آسیا (ژاپن، چین، کره) آقای والیبال دنیا بوده ولی امروز حتی آنها جزء دوازده تیم برتر همین مسابقات لیگ جهانی هم نیستند؟ آیا به شما گفته اند که در آن زمان استرالیا هم آرزو داشت از ژاپن و کره و چین گیم بگیرد ولی امروز به راحتی آنها را شکست می دهد و حتی تیم ایران را هم در مسابقات انتخابی المپیک لندن شکست داد و خودش نماینده قاره آسیا در المپیک شد؟ آیا به شما گفته اند که والیبال استرالیا تا به امروز سه بار درالمپیک حضور داشته و ایران یک بار؟ آیا به شما گفته اند که استرالیا در والیبال سرمایه گذاری نمی کند چون طرفدار ندارد و حتی مسابقات لیگ والیبال هم در آنجا برگزار نمی شود ؟ آیا به شما گفته اند امروزه هزینه والیبال در کشور بیش از یکصد میلیارد تومان می باشد و اما والیبال در آن گلخانه ای شده است؟

جناب وزیر قبل از اینکه والیبال ایران جهانی و المپیکی شود، علاوه بر مسابقات لیگ والیبال کشور در اکثر استان ها حتی مسابقات باشگاهی هم به شکل باشکوهی برگزار می شد و در هر استان بیش از بیست تیم باشگاهی فعالیت می کرد. کافی است شما دستور دهید تا سوابق همین والیبال استان تهران را که بغل گوش شماست در گذشته و حال برای شما جمع آوری کنند (امروز اوضاع  والیبال استان های دیگر بدتر از تهران است) و آن موقع به این نتیجه خواهید رسید که فدراسیون دکتر داورزنی والیبال را گلخانه ای کرده است.

والیبال تهران زمانی نه سالن داشت و نه خانه والیبال، دفتر هیئت آن در زیر پله سالن هفتم تیر بود اما بزرگان والیبان آن را مدیریت می کردند و مسابقات باشگاههای آن در دسته اول و دوم و سوم برگزار می شد و حتی جام حذفی هم داشت. سی سال پیش در سال ۱۳۶۵ مسابقات باشگاها در سه دسته جمعا با شرکت ۵۴ تیم انجام شد.

در آن زمان جمعیت تهران زیر شش میلیون بود و ۵۴  تیم والیبال داشت، اما امروز با آمدن داورزنی ها و نوری ها به والیبال و المپیکی شدن آن مسابقات والیبال تهران با جمعیت پانزده میلیونی در چند دسته برگزار می شود و چند تیم در آن شرکت می کنند؟

با توجه به بلیط فروشی در تمامی مسابقات والیبال تهران آن زمان تماشاچیان حتی در داخل زمین می نشستند و از دیدن بازی لذت می بردند.

نتایج ضعیف تیم ملی والیبال

 


example-image در انتهای صفحه نظرات خود را برای ما ارسال کنید. example-image