۰
۰

والیبال ایران چند هفته‌ای است که در کنار شروع مهم‌ترین رویداد داخلی‌اش به سراغ بحث استراتژیک انتخاب سرمربی آینده تیم ملی رفته است و این که کدام مربی می‌تواند بر آورنده توقعات بالای این روزهای والیبال ایران در جهان باشد.

 

به گزارش جهان والیبال و به نقل از علی شاکری،با وجود دور خیز دوباره اژدهای زرد در والیبال آسیا و حریفان قدیمی چون کره جنوبی، ژاپن و حتی استرالیا واقعیت این است که هیچ کدام این تیم‌ها در حال حاضر خطری خیلی جدی به شمار نمی‌روند. موضوعی که حتی خوآن سیچلو هم در برنامه شب‌های والیبال رادیو ورزش به نوعی آن را تأیید کرد و روی آن صحه گذاشت.

حالا دیگر هدف غایی والیبال ایران همانند یک دهه پیش، فتح آسیا در سطوح مخنلف رده‌های سنی نیست، هر چند که هنوز در برخی از مقاطع روی اشتباهات خود آسیب‌پذیر نشان می‌دهیم، اما امروز، هم نگاه مردم و هم مسئولین والیبال ما متوجه ابعاد جهانی و رسیدن به سکوهای المپیک است.

پس اشتباه و آزمون و خطا نمی‌توان داشت و نباید همانند زمان رفتن ولاسکو، والیبال ایران را سکوی پرتاب مربیان جوانی مثل کواچ و امثالهم کرد.

بنابراین تلاش کنیم تا از میان مربیان بزرگ کسی را استخدام کنیم که در عین جوانی قدرت و حال و حوصله سر و کله زدن با بازیکنان جوان و مستعد جایگزینی برخی از بازیکنان به آخر خط رسیده فعلی را داشته باشد. در این بین یادمان نرود به جز این پارامتر اصلی، نیاز به مربی‌ای است که از شخصیت و اتوریته قوی برخوردار باشد که حلقه مفقوده نظم و انضباط بر باد رفته دوران ولاسکو را دوباره به والیبال رو به رشد ما برگرداند.

خوشبختانه امروز والیبال ما به نسبت قبل از آمدن ولاسکو از جایگاه متفاوت و کاملا شناخته‌ای در دنیا برخوردار است و از خوآن سیچلو هم می‌توان با توجه به تجربیات ارزشمندش در کنار کمک به سرمربی جدید، در تیم‌های پایه‌ای به نحو مطلوب‌تری استفاده کرد.

 


example-image در انتهای صفحه نظرات خود را برای ما ارسال کنید. example-image