۰
۰

جهان والیبال – علی شاکری:

ایران برای خلق شگفتی نیازمند نمایش بی نقص تر با لهستان است/مشکل شناسایی دریافت کننده های اصلی پاشنه آشیل تیم لوزانو

 

تیم ملی والیبال ایران تا پایان بازی های روز سوم در گروه دوم دور مقدماتی ، صاحب یک برد و دو باخت شد . یک پیروزی تقریبا بی درد سر برابر تیم جوان کوبا که از قبل هم قابل پیش بینی بود.
 
اما در دو بازی اصلی خود در مصاف با آرژانتین و لهستان شکست خورد . شاید کسی از قبل تصور پیروزی برابر لهستان را از ملی پوشان نداشتند ، اما همین تیم مدعی در نهایت در مقابل تیم ما با بخت و اقبالی بلند از شکست گریخت . افسوس باخت مقابل لهستان را بعدها در صورت موفقیت احتمالی حریف بیشتر خواهیم خورد!

 

در این میان باخت سنگین به آرژانتین در روز بد تیم ما و روز خوب حریف آن هم سه بر صفر و رقابت نزدیک در دو گیم اول و دوم تنها بواسطه اشتباهات تاکتیکی انتخاب شده از سوی کادرفنی بود . اینکه چطور لوزانو و دستیارانش بعد از چندماه آزمون و خطا به قطعیت در مورد ترکیب قدرتی دریافت کننده ها نرسیده و با گذشت نیمی از زمان بازی با آرژانتین به صرافت استفاده از قائمی افتادند که تا قبل از آن نبود او را یکی از عوامل ناکامی تیم در رسیدن به مرحله نهایی لیگ جهانی قلمداد می کردند!

 

با این اوصاف باید همت بازیکنان را در خارج از شدن از بحران زودهنگام شکست برابر آرژانتین ستود که با شوک مناسب و تجربه معروف و موسوی باعث آن نمایش تحسین بر انگیز برابر قهرمان آخرین دوره مسابقات قهرمانی جهان شد.

 

در مجموع اعتقاد دارم سقف توانایی والیبال ایران را تاکنون در بخش اعظمی از بازی لهستان و تا حدودی در بازی با کوبا شاهد بوده ایم . اما مطمئن هستم که اوج نمایش تیم ما در صورت دستیابی به ترکیب آرمانی و انگیزه بخشی بیشتر به نیمکت نشینان برای نشان دادن تمامی توانمندیشان در دوبازی آینده و بخصوص در مرحله یک چهارم پایانی شاهد باشیم . اتفاقی که برای بازیکنان با تجربه و جسور ما در صورت داشتن تمرکز و روحیه مناسب چندان دور از ذهن نیست.

 

نگاهی به سه حریف قبلی ایران
 
ابتدا از کوبا آغاز می کنیم . حریفی که فقط اسم کوبا را یدک می کشید و هیچ نشانی با آن کوبای بزرگ و ترسناک دهه های پیش ندارد . اگر مشکلات اخلاقی لیگ جهانی گریبانگیر این تیم نمی شد چه بسا مقابله با کوبای شکست دهنده کانادا در مسابقات انتخابی المپیک در خانه اش ، نه برای ایران و نه برای سایر رقبا بدون ۷ تا ۸ بازیکن محروم به این آسانی ها نیز میسر و از پیش معلوم نبوده است. به هر حال با این مشکل پیش آمده برای کوبا تیم های گروه دو پیشاپیش یک برد قطعی برای خود کنار گذاشتند و وقت خود را چندان جدی صرف این تیم نکردند!
 
بنابراین از بردن کوبای ضعیف شده نباید چندان ذوق کرد! حریفی که بعد از آن اتفاقات تلخ شک نکنید در پایان بازی ها آخر جدول خواهد ایستاد.
 
به جز این بازی به بازی با لهستان می رسیم ، حریفی آشنا ، پر ستاره و با تجربه که انگیزه زیادی برای تکرار خاطره خوش المپیک ۱۹۷۶ مونترآل دارد . هر چند که تکرار خاطره تیم طلایی جوهوبرت واگنر  با گذشت ۴۰ سال در حضور مدعیانی چون آمریکا ، برزیل ، ایتالیا و فرانسه و ……. را می توان به مثابه یک آرزو برای آنتیگا و شاگردان شرورش قلمداد کرد! . مگر اینکه معجزه دیگری اتفاق افتد!
 
خوشحالی غیر متعارف و دور از اخلاق لهستانی ها بخصوص از سوی کوبیاک و کورک دال بر کابوسی بود که مردان شجاع والیبال ما خلق کرده بودند و آنها در اوج نا امیدی در برتری ۱۵ بر ۱۴ ایران و در یکقدمی شکست با پیروزی ۱۸ بر ۱۶ خود را در اوج آسمان ها دیدند.
در بخش آخر به تیم ولاسکو می رسیم که به یک برد ارزشمند برابر ما رسید . با وجود انگیزه های پر رنگ در نزد بازیکنان ایران اما آرژانتین بازی های المپیک به جز اضافه شدن دوباره کونته به ترکیب ، تیمی کاملا متفاوت با لیگ جهانی بود که دوبار در برزیل و ایران به تیم ملی باخته بود . از یک سو اتخاذ تاکتیک مناسب و بستن تمامی روزنه ها به روی بازیکنان ما و رو بودن همه توانایی تیم ایران برای ولاسکو و از سوی دیگر نبود تمرکز کافی ذهنی و فنی در نزد بازیکنان ما و نرسیدن ساعد روی سرویس های هدفمند حریف با ضعف مفرط دریافت کننده های ماموجب شد تا تیم ما علی رغم همه تلاشش محکوم به شکست شود . این در حالی بود که تیم ایران با انتخاب بهتر در معرفی بازیکنان دریافت کننده در شروع بازی می توانست حداقل شروعی بهتر و با نتیجه بهتری میدان را ترک می کرد.

 

 


example-image در انتهای صفحه نظرات خود را برای ما ارسال کنید. example-image